( سوم ) ياد خدا در هر حال و آن سبحان الله و الحمدلله نيست ولى ( غرض عمده ) ياد خدا در موقع حرام است كه بايد حرام را ترك كند . يعنى ذكر لفظى و زبانى هم ياد خداوند است ولى ذكر مهم‌تر ياد خدا در موقع اتيان واجبات و ترك محرمات است كه مسلمان به وظيفه خود عمل نمايد . 4 - حق مسلمان بر مسلمان اين است كه او سير نباشد و برادرش گرسنه ، و او سيراب و برادرش تشنه ، و او پوشيده و برادرش برهنه ، پس چه بزرگ است حق مسلمان بر برادر مسلمانش و فرمود . . . و چون محتاج گشتى از او كمك بخواه و اگر او از تو خواست عطايش كن و نسبت به هيچ خيرى نبايد از او ملول شوى ، و نه از او تو ملول شود ، تو پشتيبان او باشى كه او پشتيبان تو است ، و چون غايب شود او را نگهدار باشى و چون حاضر شود از او ديدار كن و تجليل و احترامش نما كه او از توست و تو از او ، و چون از تو بدش آيد از او دورى مكن تا از او گذشت و كرم خواهى ، و اگر به او خيرى رسد خدا را شكر كن و اگر بلايى به او رسد بازويش بگير و اگر برايش نيرنگى سازند ياريش كن . و چون مردى به برادرش « اف » ( خسته‌ام كردى ) بگويد ، رشته دوستى ميان آن‌ها بريده شود و چون بگويد تو دشمن منى يكى از آن دو كافر گردد و چون متهمش سازد ، ايمان در دلش آب شود ، مانند نمك در ميان آب . راوى گويد : به من رسيده است كه آن حضرت فرمود : نور مؤمن براى اهل آسمان مانند ستارگان آسمان براى اهل زمين مىدرخشد ، و فرموده است : مؤمن دوست خدا است ، خدا ياريش كند و برايش بسازد و مؤمن جز حق بر خدا نگويد و از غير او نترسد . 5 - از جمله حقوق مؤمن : چون او را ديد سلامش كند و چون بيمار شود عيادتش نمايد و چون غائب شود خير خواهش كند و چون عطسه زند دعايش كند ( يرحمك الله گويد ) و چون بميرد تشييعش كند . روايات درين مورد زياد است ، ولى به همين مقدار از باب نمونه اكتفا مىكنيم . 3 - رحم نمودن و عطوفت با يكديگر : 1 - از خدا بترسيد و برادران نيكوكار باشيد و در راه خدا با هم دوستى كنيد و پيوسته‌گى و رحم داشته باشيد ، به ديدار و زيارت همديگر رويد و . . .